Info
Info
Jo van Gemerde is na vele omzwervingen neergestreken bij haar oude liefde: de fotografie. Na een carrière als journalist (HP/De Tijd/Marie Claire/Margriet/Sante/Vriendin) en als schrijfster van twee romans, werkt ze nu exclusief aan haar portretten. Jo is autodidact. `Toen ik kennismaakte met digitale fotografie en Photoshop, en besefte hoeveel ik daarmee kon doen, was ik volledig verkocht. Liefde op het eerste gezicht.’
Mensen vragen haar weleens of haar werk geschilderd is. Jo: `Ik begrijp waar de vraag vandaan komt, maar ik werk digitaal. Het startpunt is steevast een foto van een model, dat ik op de computer bewerk tot een wezen uit een andere wereld. Mijn fantasiewereld. Daarvoor gebruik ik bloemen, veren, harnassen en archeologische objecten, kortom: alles wat ik kan gebruiken om tot het gewenste beeld te komen. Als er ook maar één detail is dat me niet bevalt, ga ik net zolang door tot het `klopt'. Vooral het samenvoegen van gezichten waarbij de vrouwenfiguur een amalgaam is van meerdere vrouwen, is tijdrovend. Het is een enorme klus een virtueel gezicht te maken, maar ik houd van het gepriegel, het nauwkeurig op de vierkante centimeter werken.’
Jo’s vroegere schilderhobby komt haar goed van pas. `Een schaduwpartij schilder ik vaak handmatig in, op een aparte laag, die ik dan aan het werk toevoeg. Ik maak `kleding’ van harnasafbeeldingen, door te knippen en te plakken. Ik heb een gigantische harde schijf met foto’s van voorwerpen, bloemen, dieren, noem maar op. Zo is het kapsel van `Little Amazone’ gemaakt door een slangenskeletje te vermenigvuldigen en te vervormen. In Nefertiti is het lichaam van de vrouw van hout, en het afrokapsel van `Peace’ bestaat uit twijgjes en vogels. `Eigenlijk is het toch een soort schilderen wat ik doe’, aldus Jo. `Schilderen met foto’s.’